مدار فرکانس بالانوع خاصی از مدار است که عمدتا در دستگاه های الکترونیکی با فرکانس های بالاتر از چندین مگاهرتز استفاده می شود. در مقایسه با مدارهای فرکانس پایین، مدارهای فرکانس بالا به دقت بالاتر و نشانگرهای عملکرد بهتر نیاز دارند. اصل مدارهای فرکانس بالا استفاده از تغییرات میدان های الکترومغناطیسی با فرکانس بالا برای انتقال سیگنال است. معمولاً شامل قطعات پرسرعت مانند آمپلی فایرها، فیلترها، میکسرها و آنتن ها می شود.
اصل کار مدارهای فرکانس بالا شامل بسیاری از پدیده های فیزیکی پیچیده مانند انتشار، بازتاب و تضعیف است. بر اساس این پدیده ها می توان مدارهای فرکانس بالا را با استفاده از روش هایی مانند خطوط انتقال، مدارهای تشدید کننده و تشدیدگرها طراحی کرد. مدارهای فرکانس بالا همچنین باید قابلیت پاسخ سریع و پایداری داشته باشند تا اطمینان حاصل شود که سیگنال ها را به درستی از یک مدار به مدار دیگر منتقل می کنند.
در مقایسه با مدارهای فرکانس پایین، مدارهای فرکانس بالا کاربرد وسیع تری دارند. امروزه مدارهای فرکانس بالا به طور گسترده در زمینه هایی مانند ارتباطات بی سیم، شناسایی رادار و اپتیک تراهرتز استفاده می شود. در زمینه ارتباطات بی سیم، اهمیت مدارهای فرکانس بالا بدیهی است. سیگنال های رادیویی از طریق امواج الکترومغناطیسی موجود در هوا منتقل می شوند و فرکانس امواج الکترومغناطیسی بین چند مگاهرتز تا چندین گیگاهرتز است. مدارهای فرکانس بالا می توانند مدولاسیون سیگنال، دمودولاسیون، تقویت و سایر عملکردها را در این محدوده فرکانس انجام دهند، بنابراین به طور گسترده در تجهیزات ارتباطی استفاده می شوند.